அரக்கனின் அடிமை

அசுரன் 1

பழநி மலைக் கோயிலின் அந்த பிரம்மாண்டமான ராஜகோபுர வாசல். அந்தி சாயும் நேரத்து செந்நிற வானம், ரத்த சிவப்பாய் அந்த இடத்தையே மாற்றியிருந்தது. கோபுரத்தின் நிழல் ஒரு ராட்சத உருவத்தைப் போலப் படர்ந்திருக்க, அதன் கீழே அவர் அமர்ந்திருந்தார்.

​"உருவாய் அருவாய் உளதாய் இலதாய்..."
​அந்தக் குரல்... அது ஒரு பிச்சைக்காரனின் குரலைப் போலத் தளர்ந்து ஒலிக்கவில்லை. மாறாக, பல நூற்றாண்டுகளாக பூட்டி வைக்கப்பட்ட ஒரு பழைய கோட்டையின் கதவு திறப்பதை போல ஒருவித கணீர்க்குரலாக, அதிகாரத் தொனியுடன் ஒலித்தது.

​அவரது முகம் ஒரு

...