மொழியில்லா விழிகள்

தீபஷ்வினியின் "மொழியில்லா விழிகள்" விழிகள் 1... உக்கிரமாகத் தகித்துச் சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்த சூரியனுக்கு மக்களின் மீது சற்று இரக்கம் வந்ததோ..? தன் கோபத்தைச் சற்றுத் தணித்துக் கொண்டு, வானமகள் பூமாரி பொழிய வழிவகுத்து விட்டு அவன் ஒதுங்கிக் கொள்ள, வான்மகளும் அதைப் புரிந்து கொண்டு மழையைப் பூத்தூரலாய் தூவி பூமியைக் குளிர்விக்க ஆரம்பித்தாள். அந்தப் பிரபல கல்லூரியில் அந்நேரத்திற்கான வகுப்பு முடியவும், மாணவ மாணவிகள் எல்லோரும் ஒவ்வொருவராய் வகுப்பில் இருந்து வெளியே வந்தார்கள். அதில் தானும் ஒருத்தியாய்...