பிரம்மன் தீட்டிய ஓவியம் நீ

அந்த அழகான மாலையின் மெலிந்த காற்று கடற்கரையை வருடிக் கொண்டிருந்தது. கடலின் அலைகள் தங்கள் இசையை நிதானமாக பாடிக் கொண்டிருந்தன. தூரத்தில் சூரியன் மெதுவாக ஆரஞ்சு நிறத்தில் கரைந்து கொண்டிருந்தான். அந்த வெள்ளை மணல் பாதையில், ரோஹித் மெதுவாக நடந்து கொண்டிருந்தான். அவனது கண்களில் சிறிய குழப்பம். கைகளில் ஒரு சிறிய பரிசுப் பெட்டி. இன்று அவன் இதயத்தில் சொல்லவேண்டிய ஒரு விஷயம் இருந்தது. அது இரண்டு வருடங்களாக உள்ளுக்குள் சுமந்து கொண்டிருந்த உணர்வு. திடீரென்று, தூரத்தில் ஒரு உருவம் தெரிந்தது. வெள்ளை சால்வார்,...