யார் அழைத்ததோ… என் இதயம் சென்றதே

அம்பாசமுத்திரம் மேலிருந்து பார்த்தால், அது ஒரு ஊராகத் தெரியாது. மழைக்காக காத்திருக்கும் ஒரு பழைய பாடல் போலத் தோன்றும். தூரத்தில் அகத்தியமலை நீண்ட பச்சை மூச்சு விட்டது. அதன் தோள்களில் கருமேகங்கள் மெதுவாக ஏறிக்கொண்டிருந்தன. மலைகளின் இடையே மழை ஏற்கெனவே பிறந்துவிட்டது போல காற்று ஈரமாய் இருந்தது. தாமிரபரணி ஆறு, அந்த மாலையில் சத்தமில்லாமல் ஓடியது. அவள் ஓசையை விட, கரையைத் தொட்டுச் செல்லும் காற்றின் இசை அதிகமாகக் கேட்கப்பட்டது. ஊர் மழைக்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. வீட்டு வாசலில் மிளகாய் உலர்த்திய...