சுடர் கொண்ட நிழல்

இரவு வேளையில்…மூழ்கிய இருளைக் கிழித்துக்கொண்டு கார் வெட்கமில்லாமல் சாலையில் பறந்தது. ஸ்டியரிங் சக்கரத்தைப் பிடித்திருந்த அவன் கை நடுங்கியது. கோபமா? அல்ல... அது எல்லாவற்றையும் அழிக்கத் துடிக்கும் அமைதியான புயல். தொலைவில் தெரிந்த விளக்குகள் கூட அவன் கண்களுக்கு போர்வெண்மையாகத் தோன்றின. பாதையைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். ஆனால் எண்ணங்கள் சாலையில் இல்லை... மனதில் இன்னும் கடந்தகால வார்த்தைகளின் கீறல்கள். "என் வாழ்க்கையை யாரும் கட்டுப்படுத்த முடியாது!" என்று கண்ணாடியில் தெரிந்த தன் கண்களையே...