வலியில் மலர்ந்த வசந்தம் நீயடா(டி)

விடியற்காலை ஐந்து மணி இருக்கும். மொபைலில் அலாரம் அடிப்பதற்கு முன்பே முரளியின் கண்கள் சட்டென்று திறந்தன. அவனுக்கு வயது இருபத்தி ஆறு தான். ஆனால் அவனது முகத்தில் இருந்த முதிர்ச்சியும், கண்களில் தேங்கியிருந்த சோர்வும் நாற்பது வயது மனிதனைப் போன்ற தோற்றத்தை அவனுக்குக் கொடுத்திருந்தன. இந்த வயதிற்குரிய எந்த ஒரு துள்ளலோ, கனவுகளோ அவனது வாழ்க்கைப் பக்கங்களில் தேடினாலும் இல்லை. அவனது உலகம் முழுவதும் தன் குடும்பத்தின் வறுமையோடு மட்டுமே சுருங்கிப் போயிருந்தது. கட்டிலில் இருந்து எழுந்த அவனுக்கு முதலில்...