யாழ் முகிலனின் கவிமுல்லை

ஏங்க அக்கம்பக்கத்துல இருக்கவங்க எல்லாரும் வேடிக்கை பார்க்குறாங்க... இப்படி வெளிய நின்னு கத்தாம தயவு செஞ்சு உள்ள வாங்க..."

அழுது அழுது வீங்கிய கண்களோடு, வாசலில் நின்று கைகளைக் கூப்பிக் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள் லலிதா. வயிற்றில் ஐந்து மாதக் கரு. கையில் ஒரு பெண் குழந்தை. அவளது தவிப்பு அங்கிருந்தவர்களை உலுக்கும்படி இருந்தது.

ஆனால், அவள் கணவன் சுப்பிரமணிக்கு பதற்றம் கொஞ்சம் கூட இல்லை. சாராய நெடி வீச, கண்கள் சொருகி நின்றவன், "அதெல்லாம் உள்ள வர முடியாதுடி! உங்க லட்சணத்தை இந்த ஊரே பார்க்கட்டும்!" என்று க

...