மழலைக்குள் மலர்ந்த மாங்கல்யம்

ஆட்டோ தெருமுனையில் திரும்பியபோது, மடியில் வைத்திருந்த கைப்பையை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள் தேனருவி.

அதே தெரு... அதே வேப்பமரம்... அதே மாரியம்மன் கோயில் மணியோசை!

மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு, கழுத்தில் மாலையும் முகத்தில் மஞ்சளுமாக, சிரிப்பும் வெட்கமுமாய் புகுந்த அதே வீட்டிற்கு இன்று தனியொரு பெண்ணாகத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தாள்.

அன்று அவளுடைய கைகளில் திருமண வளையல்கள் சிணுங்கின. இன்று அவளுடைய மனதிற்குள் உடைந்துபோன கனவுகளின் சத்தம் மட்டுமே கேட்டுக்கொண்டிருந்தது.

“இன்னும் அஞ்சு நிமிஷம்தான்மா... வந்

...